دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
دانلود متن کامل این پایان نامه با فرمت ورد word
اهمیت و ضرورت تحقیق
توسعه گردشگری استان بوشهر میتواند عاملی برای رشد و توسعه استان ذکر شود که به اشتغالزایی و توسعه اقتصادی آن میتوان اشاره کرد. وجود سواحل زیبا و هوای مطبوع این خطه از سرزمین مادر فصول سرد میتواند برای هر گردشگری، چه داخلی و چه خارجی جذاب باشد. اما استان بوشهر با داشتن این امتیاز کمتر از این توان بالقوه سود برده است. پس قطعاً موانعی وجود دارد که یکی از این موانع وضعیت نامناسب سیستم حمل و نقل زمینی استان و شبکه راههای آن میباشد.
هدف تحقیق
هدف اصلی تحقیق پاسخگویی به این سوال است که آیا وضعیت موجود سیستم حمل و نقل زمینی یکی از موانع توسعه و رونق گردشگری به شمار میآید؟
فرضیههای تحقیق
- فرضیه اصلی: وضعیت نامناسب سیستم حمل و نقل زمینی یکی از موانع توسعه گردشگری استان است.
- فرضیه فرعی (1): وصل نبودن استان بوشهر به شبکه راهآهن یکی از موانع توسعه گردشگری استان است.
- فرضیه فرعی (2): وضعیت نامناسب شبکهراههای برون شهری استان یکی از موانع توسعه گردشگری استان است.
- فرضیه فرعی (3): وضعیت نامناسب تأسیسات و خدمات جانبی راههای برون شهری استان یکی از موانع توسعه گردشگری استان است.
روش تحقیق
روش تحقیق مورد استفاده از نوع توصیفی و از نوع پیمایشی است.
روش جمع آوری اطلاعات
روش جمعآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه، مصاحبه و منابع کتابخانهای میباشد.
قلمرو تحقیق
قلمرو مکانی این تحقیق محدوده جغرافیایی استان بوشهر است و مسافران و کارشناسان سازمان میراث فرهنگی، قلمرو زمانی فروردین 85 میباشد.
جامعه و نمونه آماری
نتایج مورد انتظار تحقیق
توسعه حمل و نقل زمینی میتواند نقش مهمی را در توسعه گردشگری ایفا کند و برای دسترسی به هر مکان و جاذبه ای سیستم حمل و نقل به عنوان یک زیر ساخت مطرح و مهم است.
مقدمه
یکی از زمینههای حرکت از اقتصاد متکی به نفت، به اقتصاد غیر نفتی، تغییر ساختار اقتصادی کشور است و برای چنین تغییری نگرشی یکپارچه در ابعاد یکپارچه در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، حقوقی و مدیریتی ضروری به نظر میرسد. یکی از عرصههای تنوع، تنوع بخشی اقتصادی کشور با توجه به تنوع محیطی و مزیتهای نسبی موجود، گردشگری است.
گردشگری امروزه در اغلب کشورها به ویژه کشورهای جهان سوم کلید اقتصاد بشمار میرود، تا جایی که در این کشورها گردشگری بیش از سایر برنامههای توسعه در اولویت قرار گرفته است. تنوع بخشی به اقتصاد، بالا بردن شاخصهای توسعه انسانی، مشکلات ناشی از صنعتی شدن و آلودگی بیش از حد استاندارد شهرها و بویژه شهرهای بزرگ، افزایش بهره وری نیروی انسانی، اشتغالزایی، تکامل فرهنگها، حفظ محیط زیست و در مجموع توسعه پایدار از دغدغههایی است که جهان سوم با آن روبرو است و هر یک از کشورها در هر سطحی از توسعه تلاش میکنند تا پاسخی مناسب به دغدغههای مذکور بدهند.
در بین کشورهایی که به تنوع بخشی اقتصاد روی آوردهاند و میخواهند خود را از اقتصاد تک پایهای برهانند، در جستجوی شناخت مزیتها یا خلق آنها هستند. یکی از این مزیتها، گردشگری است که اغلب کشورها به ویژه کشورهایی که به لحاظ موقعیت مکانی از این مزیت برخوردارند. در برنامههای ملی خود آنرا گنجاندهاند با از این طریق بتوانند فرایند توسعه ملی خود را تکامل بخشند.
مسافرت و صنعت گردشگری به عنوان بزرگترین و مهمترین صنعت در دنیای امروز به حساب میآید. بسیاری از کشورهای این صنعت پویا را به عنوان منبع درآمد، اشتغال، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی خود میدانند. بویژه کشورهای در حال توسعه، به توسعه گردشگری اهمیت بیشتری میدهند. (وای؛ 1377؛ ص 27)
توسعه گردشگری در هر پایه و برنامهای که در مورد توسعه باشد، عامل کلیدی بشمار میرود توسعه کشاورزی، صنعت و گردشگری از راههای مختلف ایجاد کسب و کار هستند و احتمالاً، توسعه گردشگری سادهترین روش برای کسب وکار و در آمد در مقایسه با دو روش دیگر است. در کشور ما صنعت گردشگری از پتانسیل بالایی برخوردار است و اگر توجه خاصی به آن شود میتواند درآمد زیادی را عاید کشور کند.
تعریف گردشگری
امروزه گردشگری به عنوان یکی از پدیدههای مهم زندگی اجتماعی بشر، از دیدگاه علوم مختلف از جمله اقتصاد، جامعهشناسی، جغرافیا و مدیریت، مورد بررسی قرار میگیرد و بر همین اساس تاکنون تعاریف متعددی از گردشگری به توجه به دیدگاه موضوعی هر یک از رشتهها، صورت گرفته است.
